Blogodak - srpski blogovi na jednom mestu

U pitanju je, naravno, igra reči. Francuski novinar i voditelj, Bernar Pivo (Bernard Pivot) napisao je knjigu "Rečnik zaljubljenika vina" koja se ovog meseca pojavljuje i kod nas.

O predostojećem Madoninom koncertu, pa i o tome kako stići do Jaza i koliko će vas to koštati, pišu skoro svi - od zvaničnih medija, do posebno za ovu priliku napravljenih blogova, foruma opšte namene, ali se o temi raspravlja i na sajtovima kao što su "Ceca Online", "Najnoviji tračevi", "Portal farmaceuta", "Krajinaforce - Glas Krajišnika u egzilu", "Rakijanje.com" i sve između toga.

Banja Széchenyi je u centru Budimpešte, u Gradskom parku, i ima otvorene i zatvorene bazene sa termalnim vodama različitog sastava i temperature, razne vrste sauna, kao i prateće usluge - Masaže, lekarske preglede, kozmetičke tretmane i slično. Osim fascinantnog arhitektonskog izgleda (sagrađena je 1913. godine) i blagotvornog dejstva voda, meni su zanimljivi i nepretenciozni prateći sadržaji.

Da li je glasanje za nove gradove na tabli Monopola potencijalni skandal alla glasanja na Evroviziji? Ili su eventualni trikovi u glasanju iskorišćeni najzad u kreativnu svrhu? Ili su, jednostavno, izabrani gradovi imali najveću podršku?

Nakon prva dva Blog Opena u Pančevu i Novom Sadu, treći ide na jugoistok, u Bor. Pre toga, u Nišu će se, početkom septembra, održati E-Tvrđava. Tokom tri dana dešavanja građani bi trebalo da se animiraju da koriste Internet ali i podstakne unapređenje e-poslovanja. Ukratko, dešavanja iz sfere novih tehnologija, značajno se decentralizuju.

...U Barseloni, na primer, postoji program kreativnog turizma koji je dizajniran specijalno da olakša kontakt izmedu umetnika i kreativnih vrednosti u Barseloni i umetnika iz ostatka sveta. Ljudima je sada mnogo lakše da odu i komponuju muziku, snime film ili nauče nešto o modi u Barseloni, nego što je to bilo pre...

O Budvi, Madoninom koncertu, VIP zvanicama, Splendidu. I naravno jahtama. To su keywords. Za ovo leto u Crnoj Gori.

"Prvo što sam primetila jeste da nisam imala potrebu da ujedam. Trotoar je širok i čist, i nema nikakve šanse da ću naleteti na živo biće, kola, banderu ili nešto tako. Još su i svetla bila optimalna, kao i temperatura. A izmedju kolovoznih traka su palme." Ovo je iz ranije objavljenog posta.

Uspesi, neuspesi i medijska prisustva obično idu u talasima.

U aktuelnom broj Yellow Cab, Ivan Bevc objavio je intervju sa Nikolom Tamindžićem, fotografom koji radi u Njujorku - Za Gawker, ali i druge medije. Iz tog intervjua najviše mi se urezalo njegovo objašnjenje kako je rešio da ode iz Srbije:

"I kad (...) shvatiš da je blizu trenutak u kome 'Grlom u jagode' prelazi u 'Jagode u grlu', onda shvatiš da moraš nešto ozbiljno da promeniš."

U jučerašnjem broju Njujork Tajms objavljuje tekst o njemu ("A Chronicler of Late-Night Party Melancholy") kakav svako samo poželeti može. O transferu iz Beograda u Njujork i fotografskim počecima kažu, list i NT:

"Mr. Tamindzic is 35 and grew up in Belgrade, in what was then Yugoslavia. He came to America in 2000, took a job doing Web design work, then landed in New York in 2004. It was around that time that he fell in love with photography, and during his initial months in town, he happened to end up at a Halloween party given by Gawker’s founder.
“I was bored so I took a lot of pictures and posted them online, and the next day they called and said they’d pay me to start taking their party pictures,” Mr. Tamindzic said. "

Još jedan primer kako jedan dobar party i internet konekcija mogu nekome da promene život.

I kako se rizik i hrabrost često isplate, posebno ako su udruženi sa talentom i radom.

A uz ove fotografije, dobro bi, čini se, išla ova knjiga.

Fotografija je odavde.

Part 1

 Gawker znači:

A spectator who stares stupidly without intelligent awareness

Prema Urban Dictionary znači:

Somebody who watches celebrities

U svetu blogosfere, Gawker je ime medijske grupe koja stoji iza 16 američkih blogova, neki od njih izuzetno popularnih.

Gawker je nastao u decembru 2002. godine.

Osnovao ga je Nick Denton.

Ime cele ove online medijske grupe je ujedno i ime bloga - Gawker -koji se bavi tračevima iz njujorške medijske sfere i srodnih oblasti (popularni blogeri, publicisti i sl). Uz Dentona, u osnivanju ovog bloga, i kao prva urednica radila je Elizabeth Spiers, koja je kasnije napustila Gawker. O ovom kontroverznom blogu, u vreme prve urednice, NY Magazine piše:

Under Spiers’s aegis, Gawker was a fun inside look at the media fishbowl by a woman who was, indeed, “snarky” but also seemed to genuinely enjoy both journalism and journalists—Spiers was a gawker at them—and took delight in putting out a sort of industry fanzine or yearbook, for which she was rewarded with fawning newspaper articles casting her as the new Dorothy Parker. Ironically enough, Spiers craved a job at a magazine. She soon left for a position here, at New York Magazine...

Part 2

Osim Gawker bloga - koji spaja Njujork, medije i tračeve - i neki drugi blogovi iz ove grupe pravljeni su po sličnom modelu: Grad+njegova reprezentatvna delatnost+tračevi.

Objašnjava NY Magazin:

"Half of Denton’s sites are modeled on Gawker’s model of pairing a mannered gossip column with the industry of a given city, including Wonkette (D.C. politics), Defamer (Hollywood), Valleywag (Silicon Valley), and the new, excellent Jezebel (women’s magazines and fashion). "

(Hm, kako bi kod nas izgledao taj model?)

Nik Denton, osnivač Gawker medijske online grupe, ima 41 godinu i bivši je novinar Financial Times, uspešan, kažu. Takođe je učestvovao u prvoj fazi Internet preduzetničkog entuzijazma, koji se danas označava kao Web 1.0. Jedna od tih kompanija je navodno prodata za pedeset miliona dolara.

Uspon Gawkera poklopio se sa krizom u štampanim medijima, čiji prihodi stagniraju od kada se oglašivači sve više okreću internetu. Sve to uslovilo je promene u novinama i časopisima koji su nekad manje uspešne novinare i urednike slali u web izadanja, dok je sada internet rezervisan za zvezde najpoznatijih medijskih brendova.
Jedna od Dentonovih strategija vezanih za njegove blogere jeste da ih primeti neko iz poznatih novina ili časopisa - odnosno upravo oni o kojima pišu - i preuzeme. Pre nego što postanu suviše skupi za njega.

Part 3

Ovakav odnos Dentona prema svojim blogerima povod je da već pominjani tekst Njujork Magazina od pre par meseci o Gawkeru bude naslovljen "Everybody Sucks" (način na koji ovi blogeri tretiraju ličnosti koje su im teme), sa podnaslovom "Gawker and the rage of the creative underclass" (opisujući njihov društveni status u Njujorku, sa referencom na creative class, temu knjige Ričarda Floride).
je većina blogova Gawker medija grupe zasnovana na tračevima, i često veoma grubim opaskama na račun javnih ličnosti, informacijama i linkovima koji se tiču njihovog privatnog života, ni oni koji pišu o Nik Dentonu, osnivaču ove blog imperije, nisu previše obzirni kada pišu u njemu. Časopis Wired u tekstu od pre četiri godine piše:
"Just spotted Gawker founder Nick Denton at his new American Gigolo-style loft on Spring Street in SoHo. Nick looks a little goofier in person than in his photos (he's got a big head - I mean, literally). He was standing by the window smoking a cigarette, trying to move his laptop in position to swipe bandwidth from a Wi-Fi spot across the street. Didn't look like a media magnate to me."
(Looks like Radio Mileva to me).
Denton je imao zanimljivu karijeru koja je, između ostalog, uključila i diplomu iz ekonomije i politike na Oksfordu, njegov boravak u Bukureštu baš pred revoluciju 1989. godine, ubrzo odlazak u Budimpeštu (Denton je Britanac sa mađarsko-jevrejskim poreklom) odakle je izveštavao za razne medije uključujući i Financial Times. Tokom dve godine u Budimpešti, piše Wired, svakog meseca je vozom išao do Beča da bi jeo suši i kupio Wired. Kada je imao 13 godina, kaže jedan njegov prijatelj, već je čitao Economist.
Rani početak obično pomaže, kao što znamo.

Part 4

U prepisci sa Ričardom Morganom 19. decembra 2007, koja je u stvari predstavljala Morganov intervju za posau u Gawkeru, Nik Denton, vlasnik Gawker medijske grupe, objašnjava svoju koncepciju i nove ideje za razvoj ovog medijskog trač bloga:
"...the ideal gawker item is something triggered by a quote at a party, or an incident, or a story somewhere else...and serves to expose hypocrisy, or turn conventional wisdom on its head ....and it’s 100 words long ....200 max ....any good idea can be expressed at that length"
Morgan je dobio posao. I napustio ga posle prvog radnog dana. Nešto pre toga, troje urednika je napustilo Gawker, što je dovelo do Dentonovog preuzimanja uloge izvršnog urednika, ali i do komentara na samom Gawker blogu tipa:

“What do Gawker and Bittany Spaers have in common?” asked a commenter with the user name Nutgraf. “They have both gone nuts.”

Odnosno, postoje krugovi, uključujući i Njujork Tajms - a to je već nešto - koji pišu ili pričaju da je Gawker blog u ozbiljnoj krizi - Delom dalje strategije, a velikim delom uredničkim i direktorsko/vlasničkim ponašanjem glavnog šefa.

Mislim da je ovo ipak momenat da zaključim kako smo mi ipak dovoljno geografski i makro-konceptualno daleko, te da 'brigu' o budućnosti oovog dela ove blog imperije prepustimo drugima.
Pošto mi je cilj bio da malo približim istoriju ove nove, značajne i uticajne vrste medijske grupacije, zasnovane na blogovima, i da ponešto kažem i o prošlosti čoveka koji ju je stvorio, o stilu i konceptima blogova, i društvenom i medijskom kontekstu njihovog jačanja, evo još dva podatka o njegovoj strategiji koja pokazuju originalan način ramišljanja i verovatno tajnu uspeha. Jer, kod njega očito ima puno toga za antipatiju, a svakako i isto toliko za uvažavanje i učenje.

Bonus podatak No1: Denton je do sada blogove lansirao ne kao rezultat istraživanja o tome šta bi trebalo da pokrene, već više na osnovu doživaljaja i mišljenja poznanika šta je to što bi bilo zanimljivo za čitanje.
Bonus podatak No 2: Razgovor za posao i CV nisu ono što će vam doneti posao Dentonovog blogera. "Forget about someone's resume or how they present themselves at a party. Can they blog or not? The blog doesn't lie." (Wired).
I to je to. Sve ostalo je sreća, talenat, prava ličnost u pravo vreme na pravom mestu, i onih 50 miliona dolara koje je prethodno zaradio, još u vreme prvog dot com buma.

p.s. Ovaj post ima 403 reči, ništa od rada kod Dentona