Blogodak - srpski blogovi na jednom mestu

tako je, opet su nasi velikosrpski junaci veceras unistavali saobracajne znakove i zardinjere po beogradu. ako, ako, ko i onomad kad ode kosovo, bitno je da su zardinjere napadnute, te proklete izdajnicke zardinjere. ajde sad celava deco i brkate debele radikalske babe vratite se u svesrpsku lepu pizdu materinu, uhapsice nasa policija vec te zardinjere. zbog izdaje naravno.
sacuvaj me boze srpskog patriotizma.

It was written on the wall in Center witch equipe is leawing and when.When i've arrived here i was thinking, ok, until 25.07, plenty of time... and than we spend 20 days together, working, eating, drinking, singing and fighting, and it seems to me that it was like yesterday when JP gived me first beer in front of the cantine...and now you are all gone, and i know that it sounds as clishe,but during this afternoon i can almost hear your voices around the vilage. Few hours after you left, it started to rain, like in movies...the bigest catastrofy of all: even the cows are gone!!!
so just few sentences:
-Gosha,you skipped away, i must do the measurments alone next week, and you know that "little problem" we had with total station? today I DID IT, and it was fast!
-Tomek,thanx for the tartar, it saved my life (marmelade for the breakfast -i dont think so). and for the crazy driving (i will not forget that one)...
-Pepe,you need a cigaret? :P
-Kuba,you are crazy.
-Misha Sisha, hope you will find nice pingpong table for sleeping under it.
-Mihael,dont drink any more. :)
-JP, my Greatest Shamalou, God of all Shamavans, i will follow the third gate.

** Holy Pinky Slavjan Sheep, i miss you most of all, but dont smile now, i will still fight with you! something for you: klick
and all others, hope you are not sad, cause you can always find a bad beer at home :)
see ya soon!
the Ultimate Witch (some nice pictures,just to remember the right moments)

drugi dan izleta, muzej praistorije- Salutrija,Cluny, i jedan zanimljiv menhir negde na putu...bitno da smo uspeli da se popnemo na vrh stene u 12h po najvecem suncu... usput se lepo izvinjavam za cudan oblik tekstova i slika al nesto mi se ne gubi vreme na sredjivanje...

i ovaj vikend smo obilazili burgundiju...za pocetak- Alesia, jos jedan opidum, cuveni spomenik Vercingetorixu i naravno figurice Obeliksa kao obavezan suvenir, onda romanticno mesto Flavigny sa karolinskom kriptom u kojoj te pocaste genijalnim bombonama napravljenim naravno po nekom tradicionalnom receptu...

Jucerasnja poseta muzeju u Vixu, koju smo zeljno ocekivali je moram priznati bila sa jedne strane veliko razocarenje. Ali da pocnem od pocetka :)Vikendima naravno ne radimo, pa onda od istrazivackog centra dobijemo kombi i idemo na izlete. S obzirom da su svi zeljno ocekivali nocno ludovanje (noc 13 na 14.07 francuzi slave revoluciju) uz vatromete, gomilu smrdljivog sira i francuskog vina cija imena jos uvek ne mozemo da izgovorimo, odlucili smo da idemo na laganica varijantu. Skoro 3 sata voznje kroz vijugave ceste Burgundije (vozio Tomek, profa i vodja ekipe poljaka) do Mont Lassois, na kojem se nalazio jedan od keltskih opiduma. Usput smo se samo dva puta umalo prevrnuli sa kombijem, jer je profa pokusavao da obori svetski rekord u stizanju do Vixa. Gore na brdu nas je docekao simpatican pogled na pokrainu, nekoliko poprilicno isaranih tabli sa objasnjenjima o samom nalazistu i jedna crkvica. Na drugoj strani brda se vode nova iskopavanja, naravno posto je bila nedelja nikoga nije bilo. Rekla bih, raj za lovce na blago, s obzirom da ocigledno ljudi koji rade to nalaziste imaju cudnu naviku da ostavljaju artefakte u plasticnim vrecicama na mestu na kojem su nadjeni (ograde naravno nema). Tamo smo pojeli sendvic (opet su nam natrpali gomilu jos smrdljivijeg sira), pa polako u muzej da vidimo te cuvene dragocenosti: krater, ili po domace grcka "vaza" visine 1,6m; zlatni torkves (tipicna keltska ogrlica) i tako dalje. I jeste, bilo je impresivno videti sve to, osim "par" stvari koje su me uzasno iritirale:
-s obzirom na moju visinu i na polozaj kratera, i na polozaj svetla, nikako nisam mogla lepo da sagledam sve stranice.
-natpisi su grozni, osim za glavnu atrakciju, koju poznajes iz literature, nema sanse da ukapiras odakle je sta i iz kog perioda tacno,da ne govorim koliko su se poljaci mucili da ukapiraju nesto iz tih francuskih tekstova, jer prevoda naravno nema
-sve pozadine na kojima leze dragocenosti su uzasno prljave, iscepane i boze moj pune dlaka, ne znam kako al izgleda da se neko cesljao u vitrinama
-torkves stoji u kretenskoj vitrini koja ima dva svetla.jedno naravno ne radi, kapiram da je tesko zameniti sijalicu, tako da ukoliko vam dioptrija stima mozete uzivati samo u jednom krilatom konju, drugi je u potpunoj tami.
-mozda nisam neli strucnjak za ishranu u bronzanoj dobi, ali cisto sumnjam da pticje glave (odnosno male pticje lobanje) spadaju na malu vagu, kako ih je neko ko je pripremao izlozbu postavio. ili se mozda radilo o kuhinji neke vestice po sistemu 15 glava od vrane i 6 zmijskih repova
-jedan od poljaka je malo lud za rimskim uljanim lampama pa je kupio jedan primerak tacnije kopiju jedne, a onda smo na poledjini videli utisnuto "muzej u strazburu". prodavnica sa suvenirima je i ovako bila jadna ali sad bih pomislila da je direktor muzeja sizofrenicar pa misli da se vix nalazi u doticnom gradu.
Da ne duzim vise o tome, iskustvo je bilo bolno. Mi smo nastavili dalje da se vozikamo po nekim selima i romanticnim srednjevekovnim utvrdjenjima i dvorcima. Uvece sam dozivela blagi kulturni sok, kada sam dozivela da na u ovoj nasoj vukojebinici jedan ortak arheolog iz Ceske eksira celo vece poljsku votku, a onda posle pozamasne vecere- namaz od puzeva sa sirom naravno, luta po selu i peva Marseljezu, a u pauzama vice Srbija ce pobediti i Vojvoda Putnik. Malo smo gledali vatromete i cekali 12h (francuzi ovaj dan proslavljaju ko da je nova godina), a onda uz jedno Liberte,Egalite,Fraternite ispili ostalih 13 razlicitih alhoholnih dobrina.

19:49- 5 minutes ago my roomie left the building...
sa televizorom,medicom,svojim velikim koferom,knjigama za hemiju i velikim osmehom...Ovih dana svi se sele iz studentskog doma, i velikoj srećnoj familiji 2.sprata levo, je isteklo vreme. Ja sam bila zadnja koja sam se uselila a bicu i zadnja koja će se iseliti.Osećam se kao onog zadnjeg dana srednje škole, ili kad su se završavale izviđačke akcije, kad gledaš kako ruše kapije i šatore, i onda ostane samo prazna livada. I svaki put kad se vratiš na to mesto čini ti se da čuješ glasove ljudi sa kojima si proveo toliko vremena. Tako i ja ovih dana kad idem hodnicima, čini mi se da čujem sve one razgovore, od živciranja zbog profesora i tipova do smeha, pijanih cimera u ranu zoru i ostalog.Mislila sam da sad kad imamo svi vise od 22,23 godine, da neće biti tako teško, a ispalo je još gore... Kad sam se uselila gospođa na recepciji mi je rekla, stavicu te u sobu sa jednom devojkom, znas to su lepa prijateljstva posle (ja sam insistirala na muskom cimeru)...Za ovih pola godine nisam dovoljno upoznala svoju cimerku, nismo mnogo vremena provodile zajedno, i sad mi je žao... Sledeće godine će biti drugačije, sledeće godine imaću drugog cimera, al imam osećaj da evo posle 10 minuta već mi nedostaju one iskrene plave oči i 10 pari japanki pored kreveta...